Το όμορφο και δροσερό φαράγγι της Κατσικαντάρας στο Μεραμπέλο (Φωτογραφίες)

 

Το Φαράγγι της Κατσικαντάρας είναι το καλοκαίρι μια όαση δροσιάς στο ζεστό και άνυδρο Μεραμπέλο.

Μπορεί να μην πλημμυρίζει από νερό το οποίο ρέει άφθονο, παρότι θα ακούσετε να το αποκαλούν και ρεματιά, όμως είναι καταπράσινο, με πυκνές συστάδες δέντρων και μικρές λιμνούλες που το καθιστούν δροσερό και απολαυστικό στη διάσχιση του.

Το φαράγγι της Κατσικαντάρας του συναντάμε ανάμεσα στο Πύργο Καλού Χωριού και την Πρίνα. Η αφετηρία του είναι αμέσως μετά τον Πύργο δεξιά σε ένα κατηφορικό άνοιγμα που δημιουργεί η εξαιρετικά πυκνή βλάστηση.

Το συνολικό μήκος του είναι κάτι παραπάνω από 7 χιλιόμετρα και η διάσχιση του διαρκεί περίπου τρείς ώρες (με επιστροφή).

Φαίνεται πως το αρχικό τμήμα του κατά το παρελθόν ήταν γεμάτο περβόλια που φρόντιζαν και καλλιεργούσαν οι κάτοικοι πριν το εγκαταλείψουν και γεμίσει με βάτα, σκίνους και άλλους θάμνους.

Μάρτυρας της ανθρώπινης παρουσίας ο μοναδικός φοίνικας που συναντάμε στα πρώτα μέτρα του φαραγγιού αλλά και λίγοι ευκάλυπτοι.

Αμέσως μετά, κι όσο ανηφορίζουμε, έχουμε κυριαρχία της σφάκας και στη συνέχεια των πλατανιών που είναι και το κυρίαρχο δέντρο στο φαράγγι.

Βραχώδεις σχηματισμοί στην κοίτη του απαιτούν προσοχή στη διάσχιση του ενώ σε τουλάχιστον δύο σημεία έχουν τοποθετηθεί σχοινιά που διευκολύνουν το πέρασμα των βράχων.

Στη διαδρομή μπορεί να συναντήσει κανείς και λιμνούλες με στάσιμο το καλοκαίρι νερό (το χειμώνα δημιουργούνται και μικροί καταρράκτες)  που δίνουν ένα ξεχωριστό τόνο στις εικόνες που συναντά ο περιπατητής.

Ευτυχώς η σήμανση του είναι αρκετά καλή και δεν υπάρχει κίνδυνος αποπροσανατολισμού.Από ένα σημείο κι έπειτα, η διάσχιση του δυσκολεύει αρκετά όμως ευτυχώς τη λύση εκεί δίνει το παλιό μονοπάτι που οδηγεί σε ένα όμορφο πευκοδάσος κι από εκεί στον οικισμό της Πρίνας.

Το συγκεκριμένο πετρόκτιστο μονοπάτι-καλντερίμι είναι ανηφορικό όμως επιτρέπει στον πεζοπόρο να θαυμάσει την υπέροχη θέα προς τον κόλπο του Μεραμπέλου αλλά και τους τεράστιους βράχους που υψώνονται σε αυτό το σημείο έχοντας και μια συνολική εικόνα του φαραγγιού της Κατσικαντάρας.

Σε ότι αφορά τώρα την ονομασία του να πούμε πως προφανώς και δεν έχει σχέση με κατσίκες. Αντάρα λέμε την πυκνή ομίχλη κι αν αναζητήσει κανείς τη λέξη κατσικαντάρα στο γλωσσικό ιδίωμα της ανατολικής Κρήτης θα δει να αποκαλείται έτσι η χαμηλή και πυκνή ομίχλη. Ενδεχομένως λοιπόν λόγω της μορφολογίας του φαραγγιού και της θέσης του να το σκέπαζε τακτικά πυκνή ομίχλη κι έτσι να του δόθηκε αυτή η ονομασία. Ή ακόμα το όνομα του να προήλθε από την πυκνή σκιά που προσφέρουν τα δέντρα και η βλάστηση του μη επιτρέποντας στις αχτίνες του ήλιου να εισχωρήσουν στο εσωτερικό του.