Η παραγωγή ελαιολάδου στην Αργεντινή ταρακουνά το "ροζ συννεφάκι" μας - Ιστορίες, Ρεπορτάζ, Σχολιασμός Κρήτης Blog | e-storieskritis.gr
 
[style="border: 2px solid; border-color: rgb(55, 62, 89); border-radius: 5px;"] Διαφήμιση Νο 2ος Χωρος Διαφημισης Sat Alarm
ad banner
Διαφήμιση Νο 2ος
 
Διαφήμιση Νο 1ος Χωρος Διαφημισης to pagoto
to pagoto kritis
Διαφήμιση Νο 2ος

Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2016

Η παραγωγή ελαιολάδου στην Αργεντινή ταρακουνά το "ροζ συννεφάκι" μας




Μπορεί η τεχνολογία να έχει ρίξει τα σύνορα και το διαδίκτυο να μας επιτρέπει σε πραγματικό χρόνο να έχουμε εικόνα για το τι συμβαίνει σε ολόκληρο τον κόσμο όμως μάλλον σε κάποια πράγματα εξακολουθούμε να είμαστε βαθιά νυχτωμένοι επιλέγοντας να ζούμε πάνω σ ένα "ροζ συννεφάκι".

Κι αυτό το συννεφάκι είναι τόσο ροζ στην περίπτωση των αγροτών μας που δεν τους αφήνει να δουν ξεκάθαρα ότι πλησιάζουν γύρω του απειλητικά τεράστια γκρίζα σύννεφα έτοιμα να ξεσπάσουν σε καταιγίδα.

Και για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι μιλάμε για τους ελαιοπαραγωγούς, που ενώ ο ανταγωνισμός γύρω τους έχει ξεφύγει πέρα από κάθε έλεγχο, εκείνοι εξακολουθούν να πιστεύουν πως βρίσκονται ακόμα μέσα στο "παιγνίδι" και έχουν τη δύναμη να το ορίζουν.

Τυχαία εντόπισα πρόσφατα στο blog hypothesis61.blogspot.gr το διάλογο με έναν Έλληνα, τον Παύλο, που ζει πλέον στην Αργεντινή και δραστηριοποιείται επαγγελματικά στον τομέα του ελαιολάδου. Τα όσα περιέγραφε με άφησαν άφωνη καθώς δεν μπορούσα καν να διανοηθώ πως αυτή τη στιγμή η Αργεντινή είναι μια χώρα με τόσο προχωρημένη καλλιέργεια ελιάς.

 Και δεν μιλάμε απλά για τις απέραντες εκτάσεις με ελαιόδεντρα που διαθέτει αλλά και για μια ποιότητα λαδιού αξεπέραστη. Γιατί μέχρι σήμερα μπορεί να ξέραμε πως οι Τυνήσιοι και  οι Τούρκοι διαθέτουν επίσης μεγάλη παραγωγή λαδιού αλλά πάντα βάζαμε μπροστά τη δική μας ξεχωριστή ποιότητα στο προϊόν και νιώθαμε πως τουλάχιστον εκεί υπερτερούμε και κανείς δεν μπορεί να μας ξεπεράσει.

Όμως μάλλον οι γνώσεις μας περί του τι συμβαίνει στον κόσμο αναφορικά με το ελαιόλαδο είναι πολύ στενές και η οπτική μας πολύ κοντόφθαλμη.


Κι εδώ επιστρέφουμε στον Παύλο και στα όσα διηγείται για την Αργεντινή. Όπως αναφέρει , αρχικά βρέθηκε στην Catamarca, στα σύνορα με την Χιλή, όπου είδε τεράστια οργανωμένα αγροκτήματα με νέα ελαιόδεντρα, σε συστηματική καλλιέργεια και κυριότερη ποικιλία την Κορωνέικη. Εκεί ο ιδιοκτήτης αγροκτήματος του πρότεινε να παραμείνει και να εργαστεί για λογαριασμό του στο κτήμα του, στο οποίο υπήρχαν 600.000 ελαιόδεντρα

Ο ίδιος περιγράφει: «Ξέρεις μέχρι τότε πίστευα σχεδόν τυφλά ότι το ελαιόλαδο έχει κέντρο τη Μεσόγειο. Οι δικοί μου ,όλο το χωριό, οι γεωπόνοι, οι υπάλληλοι του Υπουργείου Γεωργίας, όλοι νομίζουν πως εμείς παράγουμε λάδι και όλος ο κόσμος τρέχει να αγοράσει το λάδι μας. Δεν ήξερα τίποτα. H εποχή που εγώ έμεινα τον δεύτερο χρόνο στην Catamarca ήταν η εποχή της μεγάλης αλλαγής στην παραγωγή του ελαιόλαδου παγκοσμίως. Παρότι η κατανάλωση κατά κάτοικο είναι μικρή εκτός Μεσογείου, η μεγάλη αύξηση στην ζήτηση είναι αλλού : Λατινική Αμερική, ΗΠΑ, Καναδάς,Κίνα Αυστραλία. Αυτές οι αγορές άρχισαν να έχουν μεγάλη ζήτηση ελαιόλαδου. Τα αποτελέσματα όμως ήταν απογοητευτικά. Ένα παγκόσμιο καρτέλ εξαγωγών με έδρα την Ιταλία έκανε τα πάντα για να διαλύσει την τάση, με αγορά ελαιόλαδου από όλες τις χώρες αναμείξεις από διάφορες σεζόν, παραδόσεις χωρίς συνέπεια. Κι εμείς στην Ελλάδα ήμασταν οι τελευταίοι του χωριού. Απλώς εξαγάγαμε μεγάλες ποσότητες στους Ιταλούς. Ξέρεις δεν φταίμε και πολύ .Υπάρχει μια ισορροπία συμφερόντων που συμφωνεί σε μια ιδιαίτερη συνθήκη. Το λάδι πωλείται με βάση την ημερομηνία εμφιάλωσης, χωρίς πιστοποίηση της προέλευσης και της σεζόν. Όλη η Μεσόγειος είναι αγκιστρωμένη σε αυτό. Αν εξαιρέσεις την Ισπανία που έχει εκτάσεις με μεγάλες καλλιέργειες όλοι οι άλλου παλεύουν με μικροιδιοκτησίες και μικροπαραγωγές»

Κάποια στιγμή βέβαια οι χώρες που μπήκαν στο παιγνίδι της κατανάλωσης ελαιολάδου σκέφτηκαν αντί να είναι θύματα του κάθε μαφιόζου ή κάθε ανοργάνωτου συνεταιρισμού να αρχίσουν να παράγουν ελαιόλαδο αντί να εισάγουν. Έτσι Κινέζοι, Καλιφορνέζοι, Τεξανοί, Αυστραλοί, Νεοζηλανδοί δημιούργησαν τεράστιες , σε σχέση με τα μεσογειακά δεδομένα, και ολοκληρωμένες καλλιέργειες ελιάς, με χαμηλότερο κόστος και καλύτερη ποιότητα.

Καλύτερη ποιότητα; Θα αναρωτηθείτε εύλογα, κι όμως, ναι, υπάρχει και καλύτερη ποιότητα από το λάδι που παράγεται στη Μεσόγειο καθότι η ποιότητα είναι μετρήσιμο μέγεθος. Αφορά όχι μόνο οξύτητα αλλά και πολυφαινόλες, αντιοξειδωτικά, ιχνοστοιχεία, κλπ.


Σε μια οργανωμένη καλλιέργεια όλα αυτά τα εξασφαλίζεις από την αρχή στην ελιά, εξηγεί ο Παύλος και προσθέτει πως στην  Catamarca είχαν στο αγρόκτημα  εδαφολογικό και χημικό εργαστήριο . Μπορούσαν ανά πάσα ώρα και στιγμή να ελέγξουν όλες τις παραμέτρους, σε σχέση με την ποιότητα του λαδιού, τη ώρα που στην Ελλάδα τέτοια εργαστήρια δεν μπορείς να βρεις ούτε στην πρωτεύουσα και οι αγρότες ακόμα πεδεύονται με τους ψεκασμούς ενάντια στο δάκο.

Κι όλα αυτά ενώ ήδη έχουμε αρχίσει να συνειδητοποιούμε πως οι φίλοι μας οι Κινέζοι, που έρχονται και ξαναέρχονται στην Κρήτη, και μιλούν για εισαγωγές ελαιολάδου την ίδια ώρα στήνουν στη χώρα τους ελαιώνες που σε λίγα χρόνια, αν συνεχίσουμε να "σφυρίζουμε κλέφτικα" θα μας κάνουν και εξαγωγή ελαιολάδου.

Ε.Β

27 σχόλια:

  1. εντυπωσιακό όντως ....καις βρισκόμαστε σε χειμερία νάρκη ....και στην εποχή των προπαππουδων μας ....κρίμα ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. εντυπωσιακο οντως αλλα τι βλεπομε ? σε μια τεραστια επιπεδη περιοχη μια γραμμικη καλλιεργεια ... αποστειρωμενη μπορω να πω , βιομηχανοποιημενη, το ιδιο μικροκλιμα που ειναι σε ενα σημειο ειναι και στο βαθος του οριζοντα , τελικα ειμαστε οτι τρωμε , και αμα αυτο που κανεις δεν εχει και ιστορια απο πισω του πως μπορει καποιος να το αγαπησεις? και οντως μπορει να εχει και πολυφαινολες και ιχνοστοιχεια και χαμηλη οξυτιτα ... συναισθημα δεν εχει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πάνε κάπου 10 χρόνια που μου έλεγε ο αδελφός μου που ζει στην Αμερική 48 χρόνια. Ότι στους βραβευμένους με ΟΣΚΑΡ Καλλιτέχνες, κάνουν δώρο ένα δέμα που περιέχει σπάνια και κορυφαία προϊόντα απ'όλο τον Κόσμο σε εκείνα τα δέματα τότε...είχαν βάλη και ένα μπουκαλάκι 100 gr.
    με μανιάτικο λάδι. - ΟΥΚ ΕΝ ΤΟ ΠΟΛΩ ΤΟ ΕΥ.-

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. κάθε χρόνο βάζουν προϊόντα ΑΝΑΛΟΓΑ με το πόσο χρήμα διαθέτει στην Ακαδημία Κινηματογράφου ο σπόνσορας :)

      Διαγραφή
    2. Συγνώμη αλλά αυτός που έγραψε το άρθρο έχει μαύρα μεσάνυχτα, η Τουρκία η Τυνησία το Μαρόκο και όποια άλλη μεσογειακή χώρα παράγει λάδι, οι ποσότητες που παράγουν είναι αστείες και η ποιότητα στο επίπεδο της βαλβολίνης.Στην Ελλάδα επίσης δεν παράγουν όλες οι περιοχές καλά λάδια,πλήν της Μεσσηνίας και Λακωνίας σχεδόν όλα τα υπόλοιπα λάδια είναι ''βαριά'', εξου και η διαφορά στην τιμή.Αλήθεια στην αργεντινή πως καταπολεμούν τον δάκο; Τον καλοπιάνουν με γλυκόλογα;Και κάτι τελευταίο, στην αργεντινή έκαναν εισαγωγή φυτωρίων απο την Μεσσηνία πριν από σχεδόν 20 χρόνια ,κορωνέικη, στα 20 αυτά χρόνια θα έπρεπε η παραγωγή τους να είναι τεράστια, ανταγωνίσιμη της Ισπανίας,άρα κάτι δεν πάει καλά....

      Διαγραφή
    3. Μάλλον εσείς έχετε μαύρα μεσάνυχτα, το κρητικό λάδι είναι πολύ καλής ποιότητας οπότε δεν παράγεται καλό λάδι μόνο σε Μεσσηνία και Λακωνία. Επίσης ένα δέντρο 20 χρονών στην περίπτωση της ελιάς δεν έχει φθάσει σε πλήρη παραγωγικότητα κι εξάλλου ακόμα κι αν υποθέσουμε πως έχει φθάσει, τότε η μεγάλη τους παραγωγή δεν είναι αρκετή για να καλύψει ολόκληρη Αμερική. Όσο για το δάκο, αν έχει κάθε κτήμα και το εργαστήριο τους να παρακολουθεί την εξέλιξη της παραγωγής μπορεί κάλλιστα να αντιμετωπίσει το δάκο στη γέννηση του χωρίς να προκαλέσει πρόβλημα στον καρπό, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα που κάνουμε ψεκασμούς όταν το έντομο έχει γεμίσει το δέντρο

      Διαγραφή
  4. Η Αυστραλια στην οποια ζω εξαγει ηδη ελαιολαδο στην Αμερικη και Ασια.Το κοστος παραγωγης ελαχιστο.Τα παντα μηχανοποιημενα. Και το σπουδαιοτερο ολων εδω σεν υπαρχει δακος. Τελευταιο αφηνω την νοθεια που γινεται στα ελληνικα ελαιολαδα που θα καταστρεψουν κυριολεκτικα την ελληνικη εξαγωγη. Ξυπνειστε πριν ειναι αργα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Κάποια στιγμή θα πρέπει να ξυπνήσουμε, διότι το "ροζ συννεφάκι" μας άρχισε να διαλύεται!! όλα αυτά τα χρόνια μας λένε ότι η Ελλάδα είναι ο ήλιος-τουρισμός και τα εξαιρετικής ποιότητας προοϊόντα της. Σιγά σιγά όμως μας κάνουν λιγότερο ανταγωνιστικούς(υψηλή φορολογία) και αδιάφορους (απαξίωση όλων των νόμων -αδύνατη κάθε μορφής επένδυσης λόγω γραφειοκρατείας κ.ά) οπότε θα πηγαίνουμε για διακοπές στην Τουρκία και θα τρώμε ελιές-πορτοκάλια από την Αργεντινή, ρύζι από την Καμπόση, πατάτες από την Αίγυπτο και φέτα από όποιων θέλει!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Οτι να ναι! Η ανακριβεια σε όλο της το μεγαλείο! Που το είδες ότι δεν υπάρχουν εργαστήρια πιστοποιημένα? Υπάρχουν και στην πρωτεύουσα και στην επαρχία και οχι ενα αλλά αρκετά. Και για τα ποιοτικά χαρακτηριστικά, και για αναλύσεις εδάφους, και για τα φαινολικά συστατικά στα οποία να σε ενημερώσω ότι τα ελληνικά λάδια είναι πολύ πλούσια.
    Αν πας σε ένα εδαφολογικό εργαστήριο και δεις πόσα δείγματα είναι σε αναμονή θα καταλάβεις οτι οι αγρότες σιγά σιγα ξυπνάνε.
    Η ελιά δεν πρόκειται ποτέ να παράξει σοβαρά στην Κίνα. αναπτύσσεται αλλά θέλει συγκεκριμένες συνθήκες για να δώσει καρπό. Έφαγες κινέζικο λάδι πουθενά?
    Σταματήστε να καταπίνετε αμάσητο ότι σας λένε!
    Προφανώς υπάρχουν πολλά να κάνουμε αλλά η ελληνική γη ευτυχώς μπορεί να δώσει προιόντα με ξεχωριστά χαρακτηριστικά που πάντα θα έχουν θέση στην αγορά.
    Χαμηλότερο κόστος ναι, έχουν, την καλύτερη ποιότητα πως την αξιολόγησες? Από τη φώτο με τις ελιές κατάμαυρες και σωριασμένες στο πάτωμα?
    Δεν εξάγουμε μόνο στην Ιταλία, υπάρχουν δεκάδες, ίσως και εκατοντάδες ετικετών εμφιαλωμένου ελληνικού ελαιολάδου που εξάγονται σε όλο τον κόσμο? γιατί λες?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δηλαδή υπάρχει μικροπαραγωγός στην Κρήτη που πάει να ελέγξει σε όλα τα στάδια τις ελιές του για να δει αν θα βγάλει καλό λάδι; πλάκα μου κάνετε; γεννήθηκα και μεγάλωσα σε χωριό με πολλές ελιές, ουδέποτε μα ουδέποτε είδα αυτό να συμβαίνει. Ούτε καν ο κόσμος ψεκάζει μόνος του για το δάκο επειδή τα φάρμακα είναι ακριβά, όλα τα περιμένει από το κράτος. Όσο για τα υπόλοιπα που λέτε, οι ποσότητες που εξάγονται σε άλλες χώρε τυποποιημένες σε σχέση με οτι στέλνουμε στην Ιταλία είναι απειροελάχιστες. Μιλάω τακτικά με τον πρόεδρο των τυποποιητών και έχω εικόνα. Και η Κίνα και η Αυστραλία και χώρες στην αμερικάνικη ήπειρο έχουν μπει δυναμικά στο παιγνίδι της ελαιοπαραγωγής είτε μας αρέσει είτε όχι, μάλιστα η Αυστραλία ήδη εξάγει στην Ασία και τις ΗΠΑ. Όσα γράφω δεν είναι επιστημονική φαντασία είναι περιγραφή ανθρώπου που ζει και εργάζεται στον τομέα του ελαιολάδου στην Αργεντινή και πράγματα που έτσι κι αλλιώς μαθαίνω πως συμβαίνουν σε χώρες εκτός μεσογείου όσο εμείς κοιμόμαστε και περιμένουμε την επιδότηση του λαδιού για να περάσουμε Χριστούγεννα κι οχι να την επενδύσουμε στις καλλιέργειες μας

      Διαγραφή
    2. Έχεις φάει λεμόνι Αργεντινής;

      Διαγραφή
    3. Μήν πάς μακριά,οι Ιταλοί και οι Ισπανοί δεκαετίες τώρα δουλεύουν όπως ή Αργεντινή τώρα.Η ποιότητα του λαδιού δεν φτάνει την ελληνική.Ευτυχώς στήν Ελλάδα είναι μικρές ιδιοκτησίες και δύσκολα θα γίνει ή βιομηχανοποίηση .

      Διαγραφή
    4. με τη λογική του λεμονιού Αργεντινής, έχετε φάει ντομάτα θερμοκηπίου Κρήτης; Είναι λάθος η λογική πως βγάζουμε καλύτερο λάδι επειδή δεν έχει βιομηχανοποιηθεί. Το λάδι που καταλήγει στον καταναλωτή που δεν είναι παραγωγός και δεν έχει μπάρμπα σε χωριό είναι βιομηχανοποιημένο και νοθευμένο και στην Ελλάδα

      Διαγραφή
  7. Ετσι ειναι φιλε,,ακους λαδι αργεντινης!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Το καλο και το ακριβο το αρωμα,το βρισκεις σε μικρο μπουκαλακι....την ποιοτητα του ελληνικου ελαιολαδου,εαν δουλεψει ο ελληνας παραγωγος σωστα,δεν την βρισκεις ΠΟΥΘΕΝΑ!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ότι να'ναι πραγματικά....το ακούσαμε και αυτό...ποιοτικό λάδι στην αργεντινή ανώτερο από το ελληνικό......ότι να΄ναι.....και κ.Ελένη πλανάσθαι πλάνην οικτρά αν νομίζετε ότι οι επιδοτήσεις υπάρχουν απλά για να τα τσεπώνουν οι πονηροί αγρότες και να τα τρώνε στα μπουζούκια.....μάλλον γνωρίζετε ελάχιστα για να μην πω απειροελάχιστα για τα όσα διαδραματίζονται καθημερινά στην ύπαιθρο και κατ'επέκταση στον καθημερινό αγώνα του Αγρότη γι'αυτό αν σε εσάς και τους όμοιούς σας αν δεν σας αρέσει το χαμηλής ποιότητας νοθευμένο ελαιόλαδο παρακαλώ αδειάστε μας την γωνιά και πηγαίνετε να ζήσετε στην Αργεντινή...άντε γιατί απέκτησε και άποψη για τα αγροτικά ο καθένας που δεν έχει ιδέα το τι ιδρώτα χύνει ο έλληνας παραγωγός καθημερινά στο χωράφι....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάνω αγροτικό ρεπορτάζ 15 χρόνια και είμαι από χωριό, ξέρω πολύ περισσότερα από όσα γράφω και από όσα λέω δημόσια, ξέρω τον αγώνα των αγροτών και ξέρω και τις λογικές που τους έχωσαν στο κεφάλι οι ξύπνιοι συνδικαλιστές τα προηγούμενα χρόνια, (πανωγραψίματα και δηλώνω ότι λάχει για να πάρω επιδότηση) Δεν είναι όλοι έτσι αλλά είναι οι περισσότεροι και δυστυχώς οτι χρήμα έρχεται από την ΕΕ δεν επενδύεται. Όσο για τα μπουζούκια είδατε να γράφω κάτι τέτοιο; γιατί βάζετε λόγια στο στόμα μου;

      Διαγραφή
  10. Παληκάρια δεν σας τα έχουν πει καλά τα πράγματα... το λάδι Αργεντινής ναι μεν έχει κάποιες φαινόλες, αλλά συγκριτικά με τα Ευρωπαϊκά ελαιόλαδα είναι πολύ πιο κάτω... Επίσης... και οι Ισπανοί είναι μάστορες στην παραγωγή, με τεράστια αγροκτήματα και μηχανοποιημένη παραγωγή, εργαστήρια, ελέγχους, πιστοποιήσεις και τα συναφή... Και μάλιστα είναι οι πρωτοπόροι σε όλα αυτά και πολύ πιο μπροστά από την κάθε Αργεντινη, που έχει εισάγει όλες τις πρακτικές από την Ισπανία. Προσωπικά σε όλα παραδέχομαι τους Ισπανούς. 'Ομως το λάδι τους δεν το τρώω και ας έχει όσες φαινόλες θέλει (που δεν έχει παραπάνω από τα Ελληνικά ελαιόλαδα). Απλά συγκριτικά με τα δικά μας ελαιόλαδα (ΟΧΙ ΟΛΑ ΒΕΒΑΙΩΣ - Έχουμε και μερικά που είναι απαράδεκτα) είναι από άνοστα έως απαίσια... Δεν έχουν την σπιρτάδα. Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε, είναι ότι δεν μπορούμε να ανταγωνιστούμε τους άλλους σε μηχανοποίηση - εκβιομηχανοποίηση της παραγωγής ή σε τεράστιους αγρούς που ανήκουν σε έναν. Συγκεκριμένα ξέρω άνθρωπο στην Ισπανία που κατέχει αγρόκτημα όσος είναι όλος ο κάμπος της Καλαμάτας. Αυτό εδώ δεν μπορεί να γίνει, αλλά ούτε είναι και η σωστή λύση (για την ακρίβεια θα ήταν καταστροφή). Πρέπει λοιπόν απαραιτήτως να στραφούμε στην ομαδική δουλειά και στην ξεχωριστή ποιότητα. Και αν νομίζετε ότι η Αργεντινή με τον επιπέδο κάμπο και τις 10πλάσιες βροχοπτώσεις, η Κίνα με τo πιο μολυνσμένο περιβαλλόν στον κόσμο ή οι Αυστραλοί που μαζεύουν εκιές με τεράστια μηχανήματα που αφήνουν κατάλειπα πετρελαίου πάνω στις ελιές θα βγάλουν καλύτερο λάδι από την Ελλάδα ή την Ιταλία, δεν έχετε την παραμικρή ιδέα από λάδι. Το άρθρο που παρουσιάζετε, δεν είναι τίποτε παραπάνω από την προώθηση των ονείρων των πολυεθνικών και των τραπεζών για το μέλλον την αγροτικής οικονομίας, όπου διάφοροι επιχειρηματικοί κολοσσοί θα εκμεταλλεύονται όλα τα αγροτικά προϊόντα δημιουργώντας μονοπώλια, χρησιμοποιώντας για την παραγωγική διαδικασία ρομποτικές μηχανές και μεταλλαγμένα φυτά. Αν αυτό είναι και το δικό σας όνειρο, συνεχίστε να μιλάτε για ροζ συννεφάκια... Με εκτίμηση ένας ελαιοπαραγωγός...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Όπου φυτεύεται μία ελιά, εκεί φυτεύεται και ο πολιτισμός!
    Μακάρι να παράγει εκατομμύρια τόνους ή Αργεντική και η Κίνα. Έτσι θα μάθουν να τρώνε ελαιόλαδο και έτσι θα μεγαλώσει η αγορά του ελαιολάδου. Και σε αυτή την τεράστια αγορά κάπου θα βρούμε και εμείς να πουλάμε τις ελάχιστες ποσότητες που μας περισσεύουν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Δεν θα πω πολλά. Το ελαιόλαδο ειναι το ελιξίριο της ζωής. Ειμαι 70ετων με τριπλό bypass και 3 stents. Κυριολεκτικά το ελαιόλαδο ειναι όπως χάπια για την καρδιά. Οι άνθρωποι ακόμα κοιμούνται παρα πολύ. Στη Νέα Υόρκη Πουλιέται λάδι απο τη Σπάρτη με 7 δολάρια το κιλό. Ναι οι Ιταλοί μαζεύουν λάδια και τα μετα πουλάνε σε διαφορετικές ποιότητες. Εχουν και δικά τους Τοσκάνη και Σικελια τα καλυτερα. Εδω στη Νέα Υόρκη έρχονται λάδια απο όλο τον κόσμο και τα έχω σχεδόν όλα. Τα καλυτερα έρχονται απο Μαρόκο μια περιοχή Atlas Mountains. ΑποΝότιο Αμερική με οξύτητα 0.1 και απο την Καλιφορνια με πολλή καλή ποιότητα μάλιστα συναγωνίζεται τα της Μεσογείου. Ναι και τα Ελληνικά ειναι πολύ καλά ειδικά του Λασιθίου με οξύτητα 0.2 και 0.3, απλώς δεν τα εκμεταλλευόμαστε όπως οι Ιταλοί. Υπάρχει στην Ελλάδα χώρος για παραγωγή ελαιολάδου. Οι δικοί μου παράγουν στη δυτική Πελοπόννησο και κάποιοι άλλοι αντικατέστησαν τα καπνά με ελαιόδενδρα. Δεν υπάρχει στην Ελλάδα συντονισμένη προσπάθεια. Η νέα γενειά οφείλει να κανει κάτι δραστικό στον τομέα του ελαιολάδου. Ναι ειναι το ελιξίριο της Ζωής. 3-5 κουταλιές της σούπας την ημέρα και τα νοσοκομεία θα τα κανει ΠΕΡΑ.. Δοκιμάστε το!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Δεν θα πω πολλά. Το ελαιόλαδο ειναι το ελιξίριο της ζωής. Ειμαι 70ετων με τριπλό bypass και 3 stents. Κυριολεκτικά το ελαιόλαδο ειναι όπως χάπια για την καρδιά. Οι άνθρωποι ακόμα κοιμούνται παρα πολύ. Στη Νέα Υόρκη Πουλιέται λάδι απο τη Σπάρτη με 7 δολάρια το κιλό. Ναι οι Ιταλοί μαζεύουν λάδια και τα μετα πουλάνε σε διαφορετικές ποιότητες. Εχουν και δικά τους Τοσκάνη και Σικελια τα καλυτερα. Εδω στη Νέα Υόρκη έρχονται λάδια απο όλο τον κόσμο και τα έχω σχεδόν όλα. Τα καλυτερα έρχονται απο Μαρόκο μια περιοχή Atlas Mountains. ΑποΝότιο Αμερική με οξύτητα 0.1 και απο την Καλιφορνια με πολλή καλή ποιότητα μάλιστα συναγωνίζεται τα της Μεσογείου. Ναι και τα Ελληνικά ειναι πολύ καλά ειδικά του Λασιθίου με οξύτητα 0.2 και 0.3, απλώς δεν τα εκμεταλλευόμαστε όπως οι Ιταλοί. Υπάρχει στην Ελλάδα χώρος για παραγωγή ελαιολάδου. Οι δικοί μου παράγουν στη δυτική Πελοπόννησο και κάποιοι άλλοι αντικατέστησαν τα καπνά με ελαιόδενδρα. Δεν υπάρχει στην Ελλάδα συντονισμένη προσπάθεια. Η νέα γενειά οφείλει να κανει κάτι δραστικό στον τομέα του ελαιολάδου. Ναι ειναι το ελιξίριο της Ζωής. 3-5 κουταλιές της σούπας την ημέρα και τα νοσοκομεία θα τα κανει ΠΕΡΑ.. Δοκιμάστε το!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Chris ειμαι και εγω ΝΥ που μπορώ να σε βρω να μιλησουμε περι ελαιολαδου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. εγώ δεν γνωρίζω πολλά πράγματα για το λάδι απλά μπορώ να ξερχωρίσω εαν ένα ελαιόλαδο είναι ωραιο γευστικά στο φαγητό η όχι. Μένω στην Αυστραλία και αγοράζουμε μόνο Ελληνικό ελαιόλαδο, είτε Αλτις είτε αλλα (αυτά έχουμε μονο) και πρίν μερικές εβδομάδες μας τελείωσε και τα Ελλήνικα ελαιόλαδα δεν πωλούνται στα συπερμάρκετ παρά μονο στα Ελληνικά μαγαζιά. Έτσι λοιπόν πήγα σε ένα σουπερμάρκετ και αγορασα ένα Ιταλικό εξαιρετικό παρθενο μάρκας Moro. Ένα θα σας πω, ήταν σαν να είχαμε βάλει λάδι μηχανής η βαλβολινες στο φαγητο και είχε πολύ απαίσια μυρωδιά. Δεν γνωρίζω τι γινεται με άλλα ελαιόλαδα αλλα ο περισσότερος κόσμος δεν γνωρίζει και καλύτερα και αγοράζει ότι θα του πουλήσουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι Ιταλοί κάνουν αλχημείες με τα λάδια που εισάγουν, η νοθεία πάει σύννεφο. Γενικά οτι καταλήγει σε βιομηχανίες δεν είναι καθαρό, μόνο από μικρές εταιρείες που πωλούν ακριβό λάδι θα μπορούσα να αγοράσω τυποποιημένο ή αλλιώς χύμα από παραγωγό που γνωρίζω προσωπικά

      Διαγραφή
  16. Εγώ πάλι ρε παιδιά μένω εδώ και 8 χρόνια στο Μπουένος Άιρες, το λάδι που χρησιμοποιούν εδώ κάτω είναι καλαμποκέλαιο και σογιέλαιο. Το ελαιόλαδο είναι πανάκριβο και η οξύτητα του, άστα να πάνε. Στην σαλάτα βάζουμε καλαμποκέλαιο και 3 σταγόνες λάδι ελιάς για άρωμα και εγώ δεν έχω χρηματικό πρόβλημα εδώ κάτω. Δεν υπάρχει περίπτωση να φας ψωμί με λάδι και να μην ψάχνεις αναξυκτικο και να φύγει η καούρα. Το χρώμα το πέτυχαν αλλά για γεύση άστα και φυσικά ούτε λόγος για φαγητό ή τηγανιτά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Και μην ξεχνάτε ότι εδώ κάτω φημίζονται για τα κλονοποιημενα και την Μοσαντο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σελίδες