Ο Γεώργιος Καντανολέων ή Λυσσογιώργης καταγόταν από τη Βυζαντινή Οικογένεια των Σκορδύλων.
Είχε γεννηθεί στο Κουστογεράκο Σελίνου κι όπως αρκετοί γόνοι
σπουδαίων οικογενειών στην Κρήτη βρέθηκε απέναντι από τους Βενετούς.
Το 1527, στην επανάσταση που εκδηλώθηκε στη δυτική Κρήτη εναντίον
των Βενετών, που καταδυνάστευαν φορολογικά κι όχι μόνο τον τόπο, ο Γεώργιος ήταν
μπροστάρης υποστηριζόμενος από όλες τις μεγάλες οικογένειες της περιοχής του.
Ο Καντανολέων, μαζί με άλλους αρχηγούς της Δυτικής Κρήτης, τους Φωτεινούς, τους Μουσούρους, τους
Κόντους, τους Πάτερους, οχυρώθηκαν σε φρούρια και στρατηγεία που έχτισαν στην κοιλάδα
Οφιδόσυρμα και στα Μεσκλά και σταδιακά έγιναν κύριοι της Κυδωνίας, του Σελίνου, των Σφακίων
και μεγάλου μέρους της πεδιάδας των Χανίων.
Οι επαναστάτες συγκρότησαν μάλιστα τη δική τους κυβέρνηση με
ρέκτορα τον Καντανολέοντα και σταμάτησαν να πληρώνουν φόρους στους Βενετούς.
Οι Βενετοί με τον ξεσηκωμό που υπήρξε στη δυτική Κρήτη αναγκάστηκαν να περιοριστούν στα
κάστρα και τους πύργους τους.
Ωστόσο ο έρωτας του γιού του Γεωργίου Καντανολέοντα, Πέτρου, με την κόρη του Βενετού φεουδάρχη Da Molino, Σοφία, έμελλε να φέρει τα πάνω κάτω.
Ο Γεώργιος Καντανολέων γνωρίζοντας τα συναισθήματα του γιού του προς την
κόρη του Da Molino σκέφτηκε πως αν ίσως τους πάντρευαν να έμπαινε ειρηνικό τέλος στη διαμάχη των δυο πλευρών. Όμως ο Da Molino, ενώ αρχικά φάνηκε να συναινεί με
αυτή την προοπτική, ξεγέλασε την οικογένεια του Καντανολέοντα.
Ο γάµος έγινε κανονικά στον Αλικιανό, όπου βρισκόταν ο πύργος του φεουδάρχη, και στο γαμήλιο τραπέζι
οι Βενετοί έριξαν στο κρασί όλων των καλεσμένων, από την πλευρά του γαμπρού, ισχυρό
ναρκωτικό, λέγεται πως ήταν όπιο.
Οι καλεσμένοι ναρκώθηκαν κι έτσι ο βενετικός στρατός, που
ωστόσο είχε κανονιστεί και περίμενε σήμα, άλλους έσφαξε επιτόπου κι άλλους τους
συνέλαβε και τους εκτέλεσε, αφού τους δίκασαν
και καταδίκασαν με συνοπτικές διαδικασίες.
Ο Γεώργιος Καντανολέων απαγχονίστηκε με τους δυο γιούς του
έξω από τον πύργο του Αλικιανού ενώ η ίδια τύχη περίμενε μέλη και των άλλων
μεγάλων οικογενειών που είχαν προσκληθεί στο γάμο, τους οποίους, λέει η ιστορία, πως κρεμούσαν ανά μισό μίλι από την πόρτα των Χανίων πηγαίνοντας προς το
Ρέθυμνο και επίσης στα Μεσκλά, τα Κεραμειά κ.α.
Στον Αλικιανό σώζονται ακόμα τμήματα του αιματοβαμμένου
πύργου των Da Molino (Δείτε εδώ) και κοντά σε αυτά η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου όπου είχαν
γίνει οι γάμοι του άτυχου ζευγαριού (Δείτε εδώ).
Το στρατηγείο
Εκείνο που δεν γνωρίζαμε είναι πως και στα Μεσκλά υπάρχει
μια ψηφίδα των ιστορικών γεγονότων εκείνης της περιόδου.
Ο Γιάννης Δημητρουλάκης δημοσιοποίησε φωτογραφίες από το
κτίσμα που είχε χρησιμοποιηθεί ως στρατηγείο του Γεωργίου Καντανολέοντα.
Μάλιστα στο νεότερο κτίσμα, που κτίστηκε πάνω στο παλιό
στρατηγείο, στη θέση "Περισινιανά", έχει τοποθετηθεί μαρμάρινη αναμνηστική πλάκα.
Στα Μεσκλά εξάλλου, όπως μας είπε ο κ. Δημητρουλάκης,
φυλάσσεται το ξίφος του Γεωργίου Καντανολέοντα.
Θα ήταν ευχής έργο αν ο Δήμος Πλατανιά, όπου υπάγονται τα Μεσκλά, αναδείκνυε το παλιό στρατηγείο και μαζί του την ιστορία του τόπου που τείνει να ξεχαστεί.
| Φωτο από venizelosarchives.gr |



