Ξυπνά μνήμες το ημερολόγιο του Πολιτιστικού Συλλόγου Αλαγνίου για το 2026

 

Αφιερωμένο σε στιγμές χαράς και γιορτών του παρελθόντος είναι το ημερολόγιο του Πολιτιστικού Συλλόγου Αλαγνίου για το 2026 με την ευχή μόνο τέτοιες να βρει στο διάβα της και η νέα χρονιά που ξεκίνησε.

Με αρχειακό φωτογραφικό υλικό και πληροφορίες ξετυλίγεται σειρά γεγονότων στο χωριό, με βασικό συστατικό τη διασκέδαση, τη μουσική και το ξεφάντωμα (γλέντια, γάμοι, πανηγύρια κ.α).

Το φωτογραφικό υλικό καλύπτει μια μακρά διαδρομή από το 1930 μέχρι πρόσφατα.

Όπως αναφέρεται στο προλογικό σημείωμα του ημερολογίου: "Το Αλάγνι φημίζεται για τις χαρές του και τη ζωντανή του παράδοση, που περνά από γενιά σε γενιά και κρατά δεμένη την τοπική κοινωνία. Τα γλέντια που ακολουθούσαν το θρησκευτικό ημερολόγιο και οι γάμοι ήταν και παραμένουν κορυφαίες στιγμές συλλογικής ευτυχίας, όπου οι αυλές, η πλατεία και τα καφενεία γέμιζαν μουσικές, χορό και λεβεντιά.

Ξεχωριστή θέση στο ετήσιο εορτολόγιο έχουν η γιορτή του Αγίου Βλασίου, του πολιούχου του χωριού, έπειτα οι Απόκριες με το κέφι και τη σάτιρα τους, το Άγιο Πάσχα, οι Πρωτομαγιές, η γιορτή της Ζωοδόχου Πηγής στο πάνω Ρούμα, ο Κλήδονας με τα παλιά έθιμα, η γιορτή του Αφέντη Χριστού στην όμορφη πλατεία μας, καθώς και η μεγάλη πανήγυρη της Παναγίας του Δεκαπενταύγουστου στο Κάτω Ρούμα, που συγκεντρώνει πλήθος κόσμου και αποτελεί σημείο αναφοράς για το χωριό.

Στο κλείσιμο της χρονιάς, τα Χριστούγεννα, οι συγχωριανοί γυρνούσαν από σπίτι σε σπίτι να βοηθήσουν στο κόψιμο του χοίρου γιόρταζαν με οικογενειακή θαλπωρή και κοινή χαρά, κάθε σπίτι ένα μικρό πανηγύρι.

Τις παρέες και τα γλέντια πλαισίωναν σπουδαίοι οργανοπαίχτες του χωριού μας, που έδιναν ψυχή στη διασκέδαση και άφησαν το αποτύπωμα τους στη μνήμη των Αλαγνιανών: ο Μανώλης Μαθιανάκης (Αλαγνιανός), ο Γιώργης Μαθιανάκης (Ψαρός), ο Μανώλης Σφακιανάκης του Αριστοτέλη, ο Κώστας Παπαδάκης (Κωστής της παπαδιάς), τα αδέλφια Νίκος και Μανώλης Αποστολάκης (του Σωμαρά οι γιοί) ο Γιώργος Διαβαδιανάκης τ. Κωνσταντίνου και ο Λυραράκης Γιώργης του Εμμανουήλ, που με τη λύρα, το λαούτο και το μαντολίνο τους έντυναν κάθε χαρά με αυθεντικό κρητικό παλμό"

Στο ημερολόγιο περιλαμβάνεται επίσης μια άτυπη καταγραφή οικογενειών που έζησαν και ζουν στο Αλάγνι του 20^ου και 21^ου αιώνα.