Βρουχάς: Η πρώτη γυναίκα από την Κρήτη που φοίτησε στη σχολή νοσηλευτικής του Σωτηρία

 

Τη συνάντησα σε ένα καφενείο στο Βρουχά Λασιθίου να κάθεται ανάμεσα στους τουρίστες που βρίσκονταν εκείνη την ώρα εκεί κι έπιναν τις τσικουδιές τους.

Δίπλα της ο γαμπρός της με τον οποίο είχε πάει για λίγο ώστε να βγει έξω από τους τέσσερις τοίχους του σπιτιού της.

Η ζωή για την 90χρονη σήμερα Άννα Πρινιωτάκη Παναγιωτάκη σε αυτό το μικρό χωριό, που ζωντανεύει μόνο το καλοκαίρι, δεν είναι εύκολη. Η μοναξιά κυριαρχεί, όπως άλλωστε σε όλα τα χωριά της Κρήτης όπου έχουν απομείνει λιγοστοί κάτοικοι.

Και μπορεί η σημερινή εικόνα της κ. Άννας με τα μαύρα ρούχα και το μαντίλι στο κεφάλι να παραπέμπει σε μια τυπική γυναίκα χωριού της Κρήτης όμως στα νιάτα της είχε κάνει τη δική της επανάσταση.

Ήταν η πρώτη γυναίκα από την Κρήτη που έφυγε από τον τόπο της και τελείωσε τη σχολή νοσηλευτικής που κατά το παρελθόν λειτουργούσε στο νοσοκομείο Σωτηρία στην Αθήνα.

Και πως έγινε αυτό;

Το 1957 που ήταν μαθήτρια στο γυμνάσιο έμεινε στο μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών και για να το περάσει έπρεπε να κάνει ιδιαίτερα στον κοντινό Άγιο Νικόλαο. Εκεί περνώντας μια μέρα από το Υγειονομικό σκέφτηκε να κάνει αίτηση για να την πάρουν να δουλέψει ως νοσοκόμα και πράγματι την κάλεσαν αλλά η μητέρα της δεν ήθελε να την αφήσει να πάει.

Όμως πλέον της είχε καρφωθεί η ιδέα να γίνει νοσοκόμα και λίγο αργότερα κατάφερε να ταξιδέψει στην Αθήνα και να μπει στη σχολή του νοσοκομείου  της Σωτηρίας, απ' όπου μετά από δυο χρόνια φοίτησης μπόρεσε να ολοκληρώσει τις σπουδές της με ζητούμενο η ίδια, και οι άλλες κοπέλες που φοίτησαν εκεί, να πάνε να βοηθήσουν στα αγροτικά ιατρεία το τόπου τους.

Η κ. Άννα επέστρεψε στην Κρήτη και προσπάθησε να βρει δουλειά στο νοσοκομείο του Αγίου Νικολάου. Δύσκολες εποχές μας λέει, εποχές που διόριζαν καθαρίστριες και επειδή είχαν γνωστούς εξελίσσονταν σε νοσοκόμες.

Στο νοσοκομείο έμεινε και εργάστηκε για σαράντα ημέρες και μετά την έστειλαν στο Τζερμιάδω. Εργάστηκε ακόμα στο ιατρείο στις Μάλες Ιεράπετρας, για μια περίοδο στο Ναυτικό Νοσοκομείο της Αθήνας, στο ιατρείο του κοντινού χωριού Λούμα. Αξίζει να σημειώσουμε πως τα αγροτικά ιατρεία εκείνων των εποχών σε καμία περίπτωση δεν μοιάζουν με τα σημερινά που είναι απαξιωμένα.Τότε για παράδειγμα το ιατρείο στο χωριό Λούμα είχε όχι μόνο γιατρό και νοσηλεύτρια αλλά και μαία.

Στο μεσοδιάστημα των μετακινήσεων της από τόπο σε τόπο η κ. Άννα παντρεύτηκε με αστυνομικό και δημιούργησαν την οικογένεια τους.Σήμερα ζει στο Βρουχά μόνη της. Τα παιδιά της την επισκέπτονται όποτε μπορούν κι εκείνη μετά από τόσες μετακινήσεις ζει μια ήρεμη ζωή στο αγαπημένο της χωριό.