Νοτιοδυτικά των Κομιτάδων Σφακίων σε μια απομονωμένη βραχώδη
ακτή συναντάμε το σπηλαιώδες ξωκλήσι του Αγίου Παύλου.
Σε μια μικρή εσοχή βράχου, από τις πολλές που συναντάμε σε
αυτό το σημείο, οι ντόπιοι έκτισαν, με ακατέργαστη πέτρα και βότσαλα που βρήκαν εκεί, το εκκλησάκι ο
οποίο, όπως οι περισσότεροι σπηλαιώδεις ναοί, διακρίνεται για το λιτό και απέριττο
χαρακτήρα του.
Στο εσωτερικό του δεν θα βρει κανείς διαμορφωμένο Ιερό με
τέμπλο και μεγάλο χώρο για τους πιστούς.
Λίγες εικόνες πάνω σε μια πετρόκτιστη επιφάνεια που παίζει
το ρόλο της Αγίας Τράπεζας, ένα φθαρμένο ξύλινο αναλόγιο και πάνω σε ένα
μεταλλικό προσκυνητάρι μια μεγαλύτερη εικόνα του τιμώμενου Αγίου Παύλου, είναι
ότι βλέπει όποιος μπει στο εσωτερικό του.
Εξωτερικά έχει τοποθετηθεί πέργκολα για να προστατεύει από τις
καιρικές συνθήκες τους πιστούς που συγκεντρώνονται εκεί στη γιορτή του Αγίου
Παύλου και φυσικά μια μικρή καμπάνα.
Το ξωκλήσι είναι ασπρισμένο και ξεχωρίζει μέσα στο γκρι της βραχώδους
ακτής όπου κτίστηκε.
Γύρω από το εκκλησάκι το τοπίο είναι επιβλητικό. Άγρια
βράχια και κάθε μεγέθους σπηλιές που σμίλευσαν στο πέρασμα των αιώνων η θάλασσα και ο
άνεμος, οι μόνιμοι σύντροφοι της μικρής εκκλησίας σε αυτή την γωνιά των
Σφακίων