Η πρώτη εικόνα που αποκομίζει ο επισκέπτης της Ιεράπετρας
είναι πως πρόκειται για μια σύγχρονη πόλη με οικονομική ανάπτυξη.
Αν ωστόσο περπατήσει προς τη νοτιοδυτική πλευρά της και
επισκεφθεί και την Αρχαιολογική Συλλογή της θα καταλάβει πως είναι μια πόλη με πολύ
μακρά ιστορία.
Λόγω της καίριας θέσης της και της παραθαλάσσιας παρουσίας της
αποτέλεσε εδώ και πολλούς αιώνες "φιλέτο" των κάθε είδους κατακτητών που πέρασαν
από την Κρήτη.
Οι περιηγητές Onorio Belli, που βρέθηκε στην περιοχή τον 16ο αιώνα, και Thomas Spratt, που την επισκέφθηκε τον 19ο αιώνα, στις περιγραφές τους μιλούν
για θέατρα, θέρμες, δεξαμενές αλλά και την περίφημη «Ναυμαχία».
Κι όλα αυτά ίσως να μπορούσαμε σήμερα να τα θαυμάσουμε αν οι
Σαρακινοί δεν τα είχαν ισοπεδώσει το 824 μ.Χ κι αν οι σύγχρονοι διαμορφωτές της
εικόνας της Ιεράπετρας φρόντιζαν έστω τα λίγα απομεινάρια να τα προστατεύσουν
και να τα αναδείξουν.
Η Ναυμαχία βρισκόταν στα νοτιοδυτικά της πόλης και στην
πραγματικότητα ήταν ένα θαλάσσιο θέατρο όπου οι Ρωμαίοι έβαζαν, για να
διασκεδάσουν, σκλάβους, αιχμαλώτους και φυλακισμένους να συμμετέχουν σε εικονικές ναυμαχίες απ' όπου όμως λίγοι έβγαιναν ζωντανοί.
Ότι δηλαδή έκαναν στις αρένες της Ρώμης κι άλλων κτήσεων τους
στην Ιεράπετρα το έκαναν στη θάλασσα.
Κι είναι τόσο σημαντικό το σημείο αυτό αν αναλογιστεί κανείς
πως σπάνια στον ελλαδικό χώρο οι Ρωμαίοι λειτουργούσαν ναυμαχίες.
Εκεί λοιπόν που βρισκόταν η Ναυμαχία της Ιεράπετρας οι
Ρωμαίοι είναι διαμορφώσει μια λίμνη με θαλασσινό νερό που συνδεόταν με τη θάλασσα μέσω ενός καναλιού, απ' όπου μπορούσαν να μπουν μέσα στη λίμνη
πλοία.
Σίγουρα αυτό που βλέπουμε σήμερα δεν είναι η ρωμαϊκή
κατασκευή καθώς έχουν γίνει παρεμβάσεις που αλλοίωσαν την αρχική εικόνα και τα μεγέθη της Ναυμαχίας.
Όμως παίρνουμε μια γεύση για το πώς περίπου ήταν.
Η Ναυμαχία της Ιεράπετρας εντοπιζόταν, αν θελήσουμε να τη χωροθετήσουμε στην περιοχή, κάτω από το σημερινό γήπεδο ποδοσφαίρου, γνωστή στους ντόπιους ως «Μεγάλη Αλυκή». Το 1950 η Μεγάλη Αλυκή ήταν μια ανεξάρτητη λεκάνη, έπειτα εξελίχθηκε σε έλος που στο τέλος επιχωματώθηκε.Το άλλο τμήμα της, γνωστό και ως «Μικρή Αλυκή», σώζεται κατά ένα μέρος αν και έχει υποστεί κι αυτό αποξήρανση.
Κοντά στη Ναυμαχία βλέπουμε απομεινάρια από το βυζαντινό τείχος της πόλης ενώ αν προχωρήσουμε προς τα ανατολικά συναντάμε το φρούριο Καλές.
Η Ελένη Βασιλάκη είναι δημοσιογράφος. Έχει εργαστεί από το 1995 μέχρι σήμερα σε εφημερίδες και ραδιοφωνικούς σταθμούς του Ηρακλείου συνεργαζόμενη παράλληλα με ΜΜΕ στην Αθήνα. Είναι πτυχιούχος Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης με master στη Διοίκηση Πολιτισμικών Μονάδων ενώ μιλά Αγγλικά και Ιταλικά. Λατρεύει τα ταξίδια και τις εκδρομές, τις πεζοπορίες στη φύση και τη γνωριμία με τον τόπο της και τους ανθρώπους του.