Κατηφορίζοντας από τον ερειπωμένο σήμερα οικισμό του
Μυρωνικήτα, στο βόρειο Μεραμπέλο, και κινούμενοι προς την παραλία Ξεπαπαδιά και
το μονοπάτι που οδηγεί στο Φάρο του Αφορεσμένου συναντάμε εικόνες απίστευτης
ομορφιάς και γαλήνης.
Και δεν μιλάμε για εικόνες στην καρδιά του καλοκαιριού αλλά
χειμερινές, αποτυπωμένες λίγο πριν τη γιορτή των Χριστουγέννων.
Το παράκτιο μέτωπο σε αυτή την πλευρά του Μεραμπέλου είναι βραχώδες,
χωρίς αμμουδιές, γι αυτό και το καλοκαίρι δύσκολα θα συναντήσετε κάποιον που να
απολαμβάνει εκεί το μπάνιο του.
Αντίθετα μπορείτε να δείτε όλες τις εποχές του χρόνου
ανθρώπους να ψαρεύουν, είτε υποβρύχια είτε από τη στεριά.
Το ανέγγιχτο, γαλήνιο και απομονωμένο αυτού του τόπου
μαγεύει και πολύ περισσότερο όταν οι καιρικές συνθήκες επιτρέπουν στη θάλασσα
να είναι «λάδι» και το μπλε της χρώμα να κάνει έντονες αντιθέσεις με το γαλάζιο
του ουρανού και το καφέ γκρι των βράχων και του εδάφους.
Κι επειδή τα πολλά λόγια όταν έχεις να κάνεις με την ομορφιά
της φύσης είναι φτώχεια παραθέτουμε λίγες μόνο φωτογραφίες από την περιοχή για
να την διαπιστώσετε και μόνοι σας