Η ημιυπόγεια γερμανική πούγκα στο Καστέλλι Πεδιάδος-Φύλαγαν εκεί φάρμακα, τρόφιμα και ιματισμό

 

Οι Γερμανοί είχαν οργανώσει μεθοδικά και προσεκτικά όχι μόνο την κατάληψη της Κρήτης στη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου αλλά στη συνέχεια και την Κατοχή της, μη αφήνοντας τίποτα στην τύχη του.

Φυσικά γι αυτούς μεγάλη σημασία είχε η προστασία του στρατιωτικού τους εξοπλισμού από τις επιθέσεις των Κρητών Ανταρτών και των Συμμάχων τους αλλά και άλλων ειδών που ήταν απαραίτητα, όπως φάρμακα, τρόφιμα, ιματισμός.

Γι αυτά, λοιπόν, στις περιοχές όπου ζούσαν οργανωμένα και θεωρούνταν στόχοι, είχαν φτιάξει ειδικούς και απόλυτα προστατευμένους χώρους.

Στο Καστέλλι Πεδιάδος, του οποίου το αεροδρόμιο κατασκεύασαν και χρησιμοποίησαν ως στρατιωτική βάση με κύριο ζητούμενο την εναέρια υποστήριξη των επιχειρήσεων του στρατηγού Ρόμελ στη Βόρεια Αφρική και γενικότερα τον έλεγχο της Μεσογείου, δεν μπορούσαν να μην διαθέτουν κάμποσους τέτοιους χώρους.

Μιλάμε για πούγκες διάσπαρτες γύρω από το αεροδρόμο αλλά και μέσα στο Καστέλλι που δύσκολα εντοπίζονταν και ακόμα πιο δύσκολα μπορούσαν να καταστραφούν.

Μια απ αυτές είναι και η παρουσιαζόμενη στο e-storieskritis.gr την οποία μας υπέδειξε ο ιστορικός και συγγραφέας Γεώργιος Καλογεράκης, που ασχολείται συστηματικά με την περίοδο του Β Παγκοσμίου Πολέμου έχοντας διασώσει σημαντικές μαρτυρίες για την περιοχή του Καστελλίου κι όχι μόνο.

Η εν λόγω πούγκα βρισκόταν σε πολύ κοντινή απόσταση από το Διοικητήριο που χρησιμοποιούσαν οι Γερμανοί και ειδικότερα ο Ταγματάρχης Τροστ στην κωμόπολη του Καστελλίου.

Ο  Τροστ υπήρξε διοικητής του πολεμικού αεροδρομίου στο Καστέλλι από το καλοκαίρι του 1942 έως τον Μάιο του 1944. Το παρατσούκλι του ήταν κουτσάφτης καθώς του έλειπε ένα κομμάτι από το αυτί, μια απώλεια που είχε στη διάρκεια ξιφομαχίας, ενός αθλήματος ιδιαίτερα προσφιλούς για τους Γερμανούς εκείνη την περίοδο.

Στην πούγκα, κοντά στο Διοικητήριο, έκρυβαν οι Γερμανοί φάρμακα, τρόφιμα αλλά και τον ιματισμό τους, πράγματα που ήταν αναγκαία για τη διαβίωση τους και δεν μπορούσαν να ρισκάρουν να φυλάξουν σε χώρο που μπορούσε να καταστραφεί από μια εχθρική επίθεση.

Η πούγκα, παρότι εξωτερικά μοιάζει με  τσιμεντένιο υπέργειο κτίσμα, είναι υμιυπόγεια αποτελούμενη από τρία δωμάτια με δυο παράθυρα στο ύψος του εδάφους για λίγο φωτισμό. Κατασκεύασαν τους τοίχους της από τοπική πέτρα και τη στέγη της από τσιμέντο.

Ο χώρος διέθετε και μεταλλικά κρεβάτια προφανώς για σύντομη διαμονή εφόσον παρίστατο ανάγκη ή και για τους φρουρούς της πούγκας.

Μάλιστα, όπως μας ανέφερε ο κ. Καλογερράκης, με το που αποχώρησαν οι Γερμανοί από το Καστέλλι οι ντόπιοι πήραν από το εσωτερικό της ότι είχε απομείνει από εφόδια αλλά και τα κρεβάτια.

Μεταγενέστερα, τα σκουπίδια που βλέπουμε σήμερα στο εσωτερικό της μαρτυρούν πως, κάποιοι τη χρησιμοποίησαν ως αποθηκευτικό χώρο και ως προσωρινό κατάλυμα.