Καρωτή: Έθιμο με ρίζες πίσω στους αιώνες η ευλογία των κοπαδιών στη χάρη του Αϊ-Γιώργη-Φωτογραφίες

Ένα έθιμο που κρατάει από τότε που θυμούνται να υπάρχει το χωριό τους τηρούν ευλαβικά κάθε χρόνο στη γιορτή του Αϊ-Γιώργη οι κάτοικοι της Καρωτής στο Ρέθυμνο.

Πρόκειται για την ευλογία των κοπαδιών τους ανήμερα της γιορτής του Αγίου που αποτελεί τον ποιμένα των βοσκών. Είναι ο Άγιος Γεώργιος εκείνος που νιώθουν πως προστατεύει τους ίδιους και τα ζώα τους και έτσι την ημέρα που τον τιμά η Εκκλησία μας τον τιμούν κι εκείνοι ζητώντας του να ευλογήσει τα πρόβατα τους και προσφέροντας ως αντάλλαγμα στο εκκλησίασμα, και μέσω αυτού στον ίδιο τον Άγιο, φρέσκο γάλα και κρέας.

Έτσι και φέτος στη μικρή εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στην καρδιά της Καρωτής ζωντάνεψαν την παράδοση που έμαθαν από τους πατεράδες τους κι εκείνοι από τους παππούδες τους.

Λίγο πριν τελειώσει η Θεία Λειτουργία οδήγησαν κάποια από τα κοπάδια τους στην αυλή της εκκλησίας κι εκεί ο εφημέριος, Αρχιμανδρίτης Ρωμανός, τα έρανε με αγιασμό και με ένα κερί σχημάτισε το σταυρό στα κεφάλια και τα κουδούνια των μπροστάρηδων κριών. Άγιασε και τους βοσκούς, μικρούς και μεγάλους, ενώ φεύγοντας τα ζώα από την εξώπορτα της αυλής πέρασαν κάτω από το απλωμένο πετραχήλι του.

Νωρίτερα όλοι οι βοσκοί της περιοχής, είτε διαθέτουν λίγα είτε πολλά πρόβατα, είχαν φέρει μπουκάλια ή μεγάλα δοχεία με φρεσκοαρμεγμένο γάλα για να μοιραστεί στους πιστούς, κάποιοι έφεραν και κρασί. Οι ίδιοι είχαν φροντίσει και για το κρέας που είχε βράσει από πριν για να μαγειρευτεί το παραδοσιακό γαμοπίλαφο που επίσης προσφέρθηκε στον κόσμο που συμμετείχε στη γιορτή.

Οι γυναίκες του χωριού φυσικά δεν έμειναν άπραγες. Μια μια έφθαναν στη χάρη του Αγίου Γεωργίου με ταψιά και κούτες γεμάτες καλούδια που είχαν ετοιμάσει ή προμηθευτεί για να γίνουν το κέρασμα της ημέρας. Καλιτσούνια, γλυκά, τυριά, κι ένα σωρό άλλα γλυκίσματα γέμισαν τα πιάτα.

Κάθε χρόνο ο αριθμός των βοσκών που οδηγεί τα ζώα του στην εκκλησία του Αϊ-Γιώργη διαφέρει. Όσοι λόγω της απώλειας δικών τους ανθρώπων σε κοντινό χρόνο πενθούν, δεν συμμετέχουν ενεργά με τα κοπάδια τους. Όμως όπως μας διηγήθηκε ο Ιερώνυμος Βουρβαχάκης, υπήρξε τουλάχιστον μια φορά ένα απρόοπτο που ακόμα διηγούνται οι συγχωριανοί του. Ένας από τους κτηνοτρόφους του χωριού που πήγαινε κάθε χρόνο τα πρόβατα του στη χάρη του Αϊ-Γιώργη, λόγω πένθους, μια χρονιά επέλεξε να μην τα πάει και να τα αφήσει στο μαντρί του. Όμως εκείνα έφυγαν μόνα τους και λες και μια ανώτερη δύναμη τα καθοδήγησε βρέθηκαν στο δρόμο κάτω ακριβώς από την εκκλησία.

Κι επειδή η φήμη για το ωραίο αυτό έθιμο τα τελευταία χρόνια έχει βγει εκτός χωριού αρκετός κόσμος φθάνει από τα Χανιά αλλά και από το Ηράκλειο για να το ζήσει από κοντά και να γευθεί τη ζεστή φιλοξενία των κατοίκων της Καρωτής.

Τα ωραία βέβαια ξεκινούν αφότου φύγει ο πολύς κόσμος που δεν κατάγεται από την Καρωτή. Τότε όλοι οι χωριανοί που παραμένουν στην εκκλησία γίνονται μια μεγάλη παρέα και γλεντούν στην αυλή ενώ πριν αποχωρήσουν ασχολούνται με την άχαρη δουλειά της ημέρας, το καθάρισμα, μέσα κι έξω από τον Αϊ-Γιώργη, όπου στάθηκαν τα ζώα και τρομαγμένα από την πολυκοσμία αφόδευσαν.