Η βρύση στον Τζιτζιφέ Αποκορώνου: Το άφθονο νερό της ήταν ο λόγος ίδρυσης του χωριού

 

Σε μια καταπράσινη περιοχή με πανύψηλα αιωνόβια πλατάνια στον Τζιτζιφέ Αποκορώνου Χανίων συναντάμε μια παλιά βρύση.

Οι ντόπιοι απλά την αποκαλούν Βρύση ωστόσο είναι όχι μόνο πηγή ζωής για την περιοχή αλλά και ο λόγος που κατοικήθηκε και φτιάχτηκε το ίδιο το χωριό.

Το νερό ήταν πάντα το στοιχείο εκείνο που αναζητούσαν οι άνθρωποι για να μπορέσουν να επιβιώσουν κι όταν το έβρισκαν και μάλιστα σε αφθονία, όπως στον Τζιτζιφέ, φρόντιζαν κοντά του να φτιάξουν τα σπίτια τους.

Διηγούνται οι κάτοικοι μια ιστορία για τη βρύση, πριν αποκτήσει το 1871 την εικόνα που βλέπουμε σήμερα, όταν εντοπίστηκε ως πηγή. Λένε πως τότε ήταν χωμένη μέσα σε πυκνή βλάστηση και δεν φαινόταν.

Ένας βοσκός παρατηρούσε όμως τις κατσίκες του, όταν πήγαιναν σε εκείνο το σημείο ότι επέστρεφαν με βρεγμένες τις μουσούδες τους κι έτσι έψαξε και βρήκε την πηγή.

Η πηγή εξελίχθηκε σε βρύση, αφού καθαρίστηκε το σημείο, ενώ στην πορεία των ετών εξωραΐστηκε και έγινε ένα κτίσμα με όμορφες λεπτομέρειες γύρω της.

Η θέση της δεν είναι ωστόσο τυχαία καθώς βρίσκεται σε σημείο απ' όπου περνούσαν οι Σφακιανοί όταν ήθελαν να κατέβουν στην πόλη των Χανίων. Αυτό οδήγησε στο να κτιστούν γύρω της αρκετά καφενεία στα οποία οι ταξιδιώτες ξαπόσταιναν πριν συνεχίσουν την πορεία τους.

Το νερό της βρύσης του Τζιτζιφέ κατεβαίνει από τα Λευκά Όρη και έχουν να λένε οι κάτοικοι το πόσο χωνευτικό και γεμάτο μεταλλικά στοιχεία είναι.

Όπου νερό όμως και πλατάνια  και πράγματι γύρω από τη βρύση του χωριού βλέπουμε δυο γιγαντιαία πλατάνια που εικάζεται πως μετρούν τουλάχιστον 600-800 χρόνια ζωής.

Το ένα μάλιστα φέρει ένα μεγάλο άνοιγμα στον κορμό του το οποίο προήλθε από οβίδα που έπεσε κατά τη Γερμανική Κατοχή σκοτώνοντας και μια γυναίκα που εκείνη την ώρα έπαιρνε νερό από τη βρύση.

Κάτω απ' αυτά τα πλατάνια και τη σκιά τους πραγματοποιούνταν την περίοδο από το 1866-1897 συνελεύσεις των Κρητών Επαναστατών.

Σε χρονιές βροχερές, όπως η φετινή, το νερό της βρύσης είναι τόσο πολύ που όχι μόνο τρέχει από τον κρουνό της αλλά ξεχύνεται και από οπές στα βράχια που βρίσκονται ακριβώς πίσω της