Το εντυπωσιακό κτίριο του παλιού διοικητηρίου του νομού Σφακίων στη Φυλακή Αποκορώνου-Φωτογραφίες

 

Η Φυλακή είναι ένα όμορφο χωριό στον Αποκόρωνα Χανίων με μακρά ιστορία.

Η αρχική ονομασία του ήταν Φλακή και με αυτήν το συναντάμε στην απογραφή του Καστροφύλακα το 1577 αλλά και στις επόμενες, μέχρι το 1920 που το βλέπουμε πρώτη φορά να αναγράφεται ως Φυλακή, ονομασία που επικράτησε έκτοτε.

Βέβαια η ονομασία Φυλακή δημιουργεί παρανοήσεις και υπήρξαν κατά καιρούς φωνές που ζητούσαν να αλλάξει το όνομα του χωριού για να μην χρειάζεται να δίνουν εξηγήσεις κάθε φορά που έλεγαν "Ζω στη Φυλακή", "είμαι στη Φυλακή" κτλ.

Η αρχική ονομασία πάντως Φλακή παραπέμπει σε θέση απ' όπου ένοπλοι πολεμιστές φύλαγαν την περιοχή από τους πειρατές που εισέβαλλαν στη στεριά από τον παρακείμενο ποταμό Μουσελά, ο οποίος κάποτε ήταν πλωτός.

Ένα από τα πιο εντυπωσιακά κτίσματα που συναντάμε κατά την είσοδο μας στον οικισμό είναι κι αυτό του παλιού διοικητηρίου του νομού Σφακίων.

Με την ανακήρυξη του Οργανικού Νόμου το 1867 οι μέχρι τότε τρείς νομοί της Κρήτης έγιναν πέντε με τη Φυλακή Αποκορώνου να γίνεται έδρα του νομού Σφακίων για περίπου δυο χρόνια.

Εκείνη την περίοδο η Φυλακή γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη με πολλά καταστήματα, μετακινήσεις πολιτών για να διεκπεραιώσουν υποθέσεις τους στο διοικητήριο αλλά και υπαλλήλων που εργάζονταν σε αυτό. Λέγεται πως το κτίριο του Δοικητηρίου φιλοξενούσε εκείνη την περίοδο δικαστικές υπηρεσίες αλλά και κρατητήρια.

Μάλιστα αξίζει να αναφέρουμε πως ο ορισμός της Φυλακής ως έδρας του νομού Σφακίων συνάντησε και αντιδράσεις, αρχικά από την Γεωργιούπολη που ήθελε την έδρα για λογαριασμό της κι αργότερα από το Βάμο.

Βέβαια βλέποντας το εσωτερικό του κτίσματος στη Φυλακή καταλαβαίνει κανείς πως μπορεί κάποια τμήματα του να έγιναν προσθήκες το 1867 για να καλύψουν τις ανάγκες του χώρου ως διοικητηρίου αλλά ένα μεγάλο μέρος του κτιρίου μάλλον προϋπήρχε από τη Βενετοκρατία.

Οι μεγάλες πέτρινες καμάρες, οι διακοσμητικές λεπτομέρειες κι άλλα αρχιτεκτονικά στοιχεία μας πάνε στην περίοδο κατάκτησης της Κρήτης από τους Βενετούς.

Σήμερα το κτίσμα, που πλέον ανήκει σε κάτοικο της περιοχής, είναι υπό πώληση καθώς το μέγεθος του και η εγκατάλειψη του για χρόνια απαιτούν μεγάλα ποσά για αποκατάσταση.

(Αντλήθηκαν πληροφορίες από το βιβλίο του Γεωργίου Βαρδή Σελλιανάκη με τίτλο «Το χωριό μου-χτισμένο πριν από 3.817 χρόνια». Οι φωτογραφίες από το εσωτερικό του κτίσματος προέρχονται από την σημερινή ιδιοκτήτρια και κληρονόμο του)