Λυχνοστάτης: Το μουσείο όπου το παλιό ανταμώνει το σύγχρονο και κάνει την Κρήτη περήφανη - Ιστορίες, Ρεπορτάζ, Σχολιασμός
 
[style="border: 2px solid; border-color: rgb(55, 62, 89); border-radius: 5px;"] Διαφήμιση Νο 2ος Χωρος Διαφημισης Sat Alarm
ad banner
Διαφήμιση Νο 2ος
 
Διαφήμιση Νο 1ος Χωρος Διαφημισης to pagoto
to pagoto kritis
Διαφήμιση Νο 2ος

Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2015

Λυχνοστάτης: Το μουσείο όπου το παλιό ανταμώνει το σύγχρονο και κάνει την Κρήτη περήφανη



Αγκαλιασμένο από το πράσινο της φύσης  και την γαλάζια αγκαλιά της θάλασσας το Μουσείο παραδοσιακής ζωής της Κρήτης «ΛΥΧΝΟΣΤΑΤΗΣ», αποτελεί την ωραιότερη και εντυπωσιακότερη «παραφωνία» στην εξελιγμένη τουριστικά και οικιστικά περιοχή της Χερσονήσου.


Με πολύ μεράκι, και ακατάπαυστη προσπάθεια οι ιδρυτές του, ο  επίκουρος καθηγητής οφθαλμολογίας και συγγραφέας από τη Σητεία Γιώργης Μαρκάκης, και η σύζυγός του Έλσα, κατάφεραν να συγκεντρώσουν σε αυτό, και να παρουσιάσουν, κατά τρόπο μοναδικό όλο το θησαυρό του παραδοσιακού τρόπου ζωής των Κρητικών.


Αντικείμενα και χώροι ξεχασμένοι από τις νεώτερες γενιές των κατοίκων του νησιού  και άγνωστα για τους ξένους επισκέπτες αυτού του τόπου εκτίθενται στο ΛΥΧΝΟΣΤΑΤΗ κατά τρόπο σύγχρονο.


Ακολουθώντας τις μοντέρνες μουσειακές τεχνικές, που θέλουν το μουσείο να μην αποτελεί ένα αποστειρωμένο και αφιλόξενο χώρο, ο Λυχνοστάτης έχει κάνει, μεταξύ άλλων, κομμάτι της λειτουργίας του τα  εκπαιδευτικά προγράμματα, τις συσκευές ξενάγησης, πωλητήριο παραδοσιακών προϊόντων, την οργάνωση εκδηλώσεων και κυρίως την υποδοχή των επισκεπτών του με χαμόγελο και διάθεση γνήσιας Κρητικής φιλοξενίας.


Πρόκειται για ένα χώρο που αξίζει κανείς, είτε είναι Κρητικός είτε όχι, να τον επισκεφθεί και όχι απλά να δει τα εκθέματα του αλλά να σταθεί σ’ αυτά και νοερά να γυρίσει πίσω σε άλλες εποχές. 

Να βιώσει τον τρόπο που ζούσαν, διασκέδαζαν, εργάζονταν εκείνοι που έκαναν το νησί μας ένα τόπο μοναδικό, ξακουστό για το διατροφικό του πρότυπο, την κουζουλάδα αλλά και την ευαισθησία των ανθρώπων του. 

Να αφουγκραστεί το κλάμα του μωρού στην ξύλινη κούνια, τις χαρούμενες φωνές από το αλώνι, το τραγούδι του βοσκού στο μιτάτο αλλά και τις τρυφερές  μαντινάδες του Καβρού για την Ελένη του.






Post Bottom Ad

Η διαφημιση σας εδω

Σελίδες